(Марсиядан парча)
«Онажоним!!! Волидаи меҳрибоним!!!
Сиз дорул фанони тарк айлаб, дорул бақога риҳлат қилдингиз. Баданга – жисмга, моддий нарсаларга боғлиқ бўлган бу тор дунё ташвишларини ортда қолдириб, уфқлари чексиз бўлган, ҳеч қандай моддий нарсага боғлиқ бўлмаган руҳий оламга етишдингиз. Энди мен – Сизнинг жигарбандингиз Сиз азизамнинг жисмингизга, бу моддий дунёга тегишли бўлмаган жонибингизга хитоб қила олмайман. Энди мен – Сизнинг жигарбандингиз Сиз меҳрибоним ила фақатгина кўзим тўла ёш, қалбим тўла соғинч билан, хаёлимдагина гаплаша оламан...
…Онажоним!!! Волидаи меҳрибоним!!!
Ҳаж ибодатидан бошқа вақтда доимо биз билан ўтирдингиз. Иккимиз ёлғиз қолиб, роса «ҳасратлашдик» ҳам. Болалигимдан қолган одат бўйича бошимни тиззангизга қўйдим, Сиз эса бошимни қучоқлаб, юмшоқ қўлларингиз билан силадингиз. Ўшанда умримда энг охирги марта шундай бахтли онларни кечираётганимни билмас эдим. Бундан кейин умр бўйи Сизнинг меҳр тўла қучоғингизни қўмсаб ўтишимни хаёлимга ҳам келтирмас эдим. Бундан кейин ғариб бошим ва елкаларим умрим бўйи Сизнинг майин қўлларингизга зор бўлиб ўтишини билмас эдим.
Онажоним!!! Волидаи меҳрибоним!!!
Сизга осон бўлишини кўзлаб, йўл қисқа бўлиши учун ҳожиларнинг самолётларидан биридан бўш жой топиб, ортиқча ижроатлар қилиб кузатдик. Самолётга чиқишингиздан олдин мени ортиқча уринтириб қўйганингизни айтиб, узрнома гап айтдингиз. Сўнг ҳаққимга дуо қилдингиз. Меҳр билан қучоқлаб, самолёт томон юриб кетдингиз. Олдинда бу ҳолатлардан сўнг яна тўрт йил вақт ўтиши бор эди. Мен эса Сиз меҳрибонимни охирги марта кўриб турганимни ҳис қилмас эдим. Ўшандаги хайрлашув олдидан қучоқлашингиз охирги қучоқлашингиз экани, кейин умрим бўйи Сизнинг қучоқлашингиздан маҳрум бўлиб қолаётганим хаёлимга ҳам келмас эди. Ўшандаги мунаввар юзингизга термулиб боқишим охирги боқиш эканини, энди умрим бўйи бу азиз юзларга қайта боқа олмаслигимни билмас эдим. Ўшанда Сизнинг маъюс ва маъсум кўзларингизга сўнгги бор боқаётганимни, бундан кейин умр бўйи бу кўзлар менга, мен эса уларга боқмаслигимни, Ўзингизга хос гавдангизни ва Ўзингизга хос юришингизни ҳорғин назарим билан сўнгги бор кузатиб қолаётганимни билмас эдим.
Онажоним!!! Волидаи меҳрибоним!!!
Сиз бизни кўриб, қайтиб кетдингиз. Йўқ, Сиз бизга ўзингизни кўрсатиб кетдингиз. Ўша сафарингиз оналик жасоратингиз, оналик меҳрингиз, оналик ғайратингиз, оналик фидокорлигингиз, оналик фазилатингиз ва яна бир қанча хислатларингиз мажмуаси эканини энди англаб турибмиз...»
Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф
Ҳижрий 1419 сана, 26 сафар. Якшанба, соат 9:26.
Милодий 1998 сана, 21 июнь
«Исломга бағишланган умр» (хотира) китобидан